Onderzoek

Het Utrechtse Neuropsychologie onderzoek richt zich op normale en verstoorde cognitie. Wij hanteren een sterk cognitief neuropsychologische benadering: kunnen we mentale functies beter begrijpen op grond van uitvalpatronen geobserveerd in hersenbeschadigde patiënten). Aan de andere kant wordt ook meer toegepaste, klinisch onderzoek verricht: welke diagnostische issues spelen in bepaalde patiëntgroepen; hoe kunnen we revalidatie van geheugenproblemen of neglect verbeteren?

De volgende thema’s staan centraal in het Utrechtse onderzoek:

a) Ruimtelijke cognitie & navigatie: Hoe schatten we afstanden en richtingen in; Hoe onthoud ik waar dingen zich bevinden;welke patronen in verstoorde navigatie zien we na rechter hemisfeer beschadiging?

b) Visueel ruimtelijke aandacht: Wat kunnen we leren van saccade trajecten over de controle mechanismen van oogbewegingen en aandacht? Hoe beinvloedt schade aan de superior colliculus oogbewegingen en aandachtsverplaatsingen?

c) Somatosensorische processen, perceptie en actie: Welke stoornissen treden op na hersenbeschadiging in de tastzin en de lichaamswaarneming; hoe gebruiken we visuele informatie voor het aansturen van bewegingen en welke stoornissen kunnen hierin optreden?

d) Multisensorische informatieverwerking en sensorische beperkingen: Hoe werken de zintuigen samen tijdens ruimtelijke waarneming? Kan neglect zich beperken tot een zintuig (zien vs horen) of kan juist de uitwisseling van informatie tussen zintuigen gestoord worden. Kunnen ERP metingen helpen bepalen of in synestheten die automatisch kleur sensaties krijgen bij aanbieding van (ongekleurde) getallen dit een vroeg dan wel laat neuronaal proces is? Hoe verkennen blinden en doven de tastruimte?

e) Geheugen en geheugenstoornissen: In welke mate raakt prospectief geheugen verstoord in Alzheimer Dementie en MCI? Wat is de precieze rol van de parietaal kwab in episodisch geheugen?

f) Cognitie in de kliniek: wat is het neuropsychologische profiel na een infarct of bij diabetes en hoe verandert dat met de tijd; hoe verhouden uitkomsten van neuropsychologische screeningsinstrumenten zich tot het volledige neuropsychologische onderzoek bij patiënten?

 

De onderzoekers kijken zowel naar cognitie in het gezonde brein als in beschadigde hersenen. Technieken die gebruikt worden omvatten neuroimaging, oog- en hand bewegingsregistratie, en Virtual Reality.

De Utrechtse groep is succesvol gebleken middels verschillende onderzoeksbeurzen, oa. NWO VENI (Nijboer, van der Ham, van der Stigchel), NWO VICI (Dijkerman) en in het verleden NWO Pionier (Postma) en NWO VIDI (Dijkerman).

Zie ook de persoonlijke pagina’s.

 

Exemplarische Publicaties:

Dijkerman, H. C., & de Haan, E. H. (2007). Somatosensory processes subserving perception and action. Behavior and Brain Sciences, 30, 189-230.

Nijboer TC, Nys GM, van der Smagt MJ, van der Stigchel S, Dijkerman HC. (2011). Repetitive long-term prism adaptation permantly improves the detection of contralesional visual stimuli in a patient with chronic neglect. Cortex, 47, 6, 734-740

Postma, A., Antonides, R., Wester, A.J., Kessels, R.P.C. (2008). Spared unconscious influences of spatial memory in diencephalic amnesia. Experimental Brain Research, 190, 125–133.

Ruis, C., Biessels, G.J., Gorter, K.J., Donk, M. van den, Kappelle, L.J. & Rutten, G.E.H.M. (2009). Cognition in the early stage of type 2 diabetes. Diabetes Care, 32(7), 1261-1265.

Van der Ham, I.J.M., van Wezel, R.J.A, Oleksiak, A., van Zandvoort, M.J.E.,  Frijns, C.J.M,  Kappelle, L.J. and Postma, A. (2012). The effect of stimulus features on working memory of categorical and coordinate spatial relations in patients with unilateral brain damage. Cortex, 48, 737-745.

Van der Stoep, N., Nijboer, T. C. W., Van der Stigchel, S., & Spence, C. (2015). Multisensory interactions in the depth plane in front and rear space: A review. Neuropsychologia70, 335-349. [pdf]

van Zandvoort MJ, Nijboer TC, de Haan E. (2007). Developmental colour agnosia. Cortex. 43(6):750- 757.

 

Comments are closed.