Nieuw artikel over de representatie van de peripersoonlijke ruimte rondom de voeten

Het is welbekend dat de ruimte rondom ons lichaam (de peripersoonlijke ruimte) belangrijk is en anders wordt gerepresenteerd dan de ruimte verder weg. Deze peripersoonlijke ruimte is met name relevant voor het maken van bewegingen en als defensieve ruimte, gekoppeld aan bescherming van het lichaam. Veel onderzoek naar de peripersoonlijke ruimte is tot nu toe gedaan bij het bovenlichaam, rondom het gezicht of de handen. Veel minder is bekend over hoe de peripersoonlijke ruimte rondom de benen is gerepresenteerd. In een recent artikel gebruikten Kayla Stone en collega’s een multisensorisch stimulatie paradigma om de peripersoonlijke ruimte rondom de voeten in kaart te brengen. Ze lieten hierbij visuele stimuli op de voeten afkomen, gevolgd door een tactiele stimulus of the voet. Analyse van de reactietijden liet zien dat er net als bij de handen een grens tussen peri- en extrapersoonlijke ruimte kon worden gevonden, maar dat deze grens verder lag bij de voeten (rond 73 cm) dan in andere studies bij de handen is vastgesteld (+/- 41cm).

Stone, K.D., Kandula, M., Keizer, A., Dijkerman, H.C. (2017). Peripersonal space boundaries around the lower limbs. Experimental Brain Research. DOI 10.1007/s00221-017-5115-0.

Posted in nieuws | Reacties staat uit voor Nieuw artikel over de representatie van de peripersoonlijke ruimte rondom de voeten

Lost in Time

Deze week werkte ik met veel enthousiasme aan een subsidieaanvraag voor een nieuw groot onderzoeksproject. Nu ben ik vaker enthousiast over mijn eigen plannen, maar dat voorspelt niet altijd het uiteindelijke succes op het gehonoreerd krijgen van het voorstel. Het huidige projectidee heeft volgens mij toch wel behoorlijke potentie. Met een groep collega’s uit Delft, Amsterdam, Twente, en Utrecht, allen ook zeer enthousiast, buigen wij ons over de vraag hoe mensen de weg kunnen vinden in de wereld wanneer de heersende zintuigelijke omstandigheden verre van optimaal zijn. Denk aan navigatie midden in de nacht, of bijvoorbeeld aan hoe brandweerlieden in een brandend gebouw vol rook zich moeten kunnen oriënteren. Slechte zintuigelijke omstandigheden zijn natuurlijk ook aanwezig in het geval van chronische aandoeningen aan oog of oor. Blinde en slechtziende individuen hebben extra moeite om in onbekende omgevingen hun bestemming te bereiken. Bij gehoorschade missen we bijvoorbeeld informatie over de richting waaruit verkeersdeelnemers ons naderen. Door state-of-the-art neurocognitieve inzichten te koppelen aan technologische innovatie hopen we nieuwe hulpmiddelen voor navigatie en ruimtelijke oriëntatie te maken.

De deadline voor de indiening van de projectaanvraag was afgelopen donderdag 2 November om 14.00 uur. Evenwel op die ochtend bereikte mij informatie dat de deadline een week was verschoven. Ik liet het voorstel daarom nog even rusten in de hoop op briljante oprispingen. Plots, donderdagmiddag 8 voor 14 uur belde Jeroen Smeets, gewaardeerd projectteamlid uit Amsterdam. Jeroen: “@Albert wat mail je nu dat de deadline volgende week is. Het is wel vandaag 14 uur!” Het contact met Jeroen werd rap verbroken. Snel begon ik het projectplan dat al redelijk af was op de website in te voeren. De tijd vloog, omgekeerd evenredig aan mijn typesnelheid. Eindelijk: SUBMIT. Stond de tijd nu vóór 14 uur of was de minuut na het uur al begonnen? Ik was blijkbaar niet alleen de “Ruimte” verloren maar ook de “Tijd” kwijt. Gelukkig was ik ook de projectaanvraag zelf kwijt (ingediend). Immers al snel gaf het beeld op het scherm aan: “aanvraag succesvol gesubmit”. Even later kon ik op de website ook het ingediende initiatief zien staan.

(Geïnteresseerd? Bekijk het P17-26 N-SPASE projectvoorstel hier)

Wetenschap is spannend maar dit was wel hoogspanning geweest.

Prof. dr. Albert Postma, Hoogleraar Klinische Neuropsychologie, Psychologische Functieleer, Universiteit Utrecht

P.S. Later bleek dat er verschillende instructies over de deadline in omloop waren en dat de latere deadline geldend was.

Posted in blog | Reacties staat uit voor Lost in Time

Interview dr. Tanja Nijboer over het meten van gedrag in een virtuele supermarkt

In een recente uitgave van UMC&ZO is een artikel verschenen over het onderzoek van dr. Tanja Nijboer waarin zij gedrag bekijkt in een virtuele supermarkt. Met behulp van virtual reality kunnen de onderzoekers het gedrag na een beroerte of ongeval nauwkeurig in kaart  brengen in een waarheidsgetrouwe situatie.

Meer weten? Lees het hier vanaf pagina 18.

Posted in nieuws | Reacties staat uit voor Interview dr. Tanja Nijboer over het meten van gedrag in een virtuele supermarkt

Nieuw artikel over waarneming van geluiden die we niet zien.

We zijn er ons vaak niet bewust van, maar ons gehoor speelt een belangrijke rol in onze waarneming in het dagelijks leven. Als je mensen vraagt of ze liever doof of blind zouden zijn, geven de meeste mensen aan toch liever te kunnen blijven zien. In een recente publicatie in European Journal of Neuroscience bespreken dr. Nathan van der Stoep en collega’s van de Universiteit Oxford hoe het brein geluiden verwerkt van de ruimte waar we geen visuele informatie van krijgen en waarom het zo belangrijk is om hier meer onderzoek naar te doen.

Meer weten? Lees het artikel hier.

Posted in nieuws | Reacties staat uit voor Nieuw artikel over waarneming van geluiden die we niet zien.

Pil tegen gehoorverlies?

Een recente ontwikkeling op het gebied van gehoorbescherming is een pil die gehoorverlies tegen zou moeten gaan. Een pil slikken voor je naar een concert gaat? Een recent artikel in Vice geeft meer informatie over de pil met een commentaar van Dr. Nathan van der Stoep.

Lees het hier.

 

Posted in nieuws | Reacties staat uit voor Pil tegen gehoorverlies?